( اشكال دوّم ) دومين اشكال از مجموعهء هشت اشكال كه بر استدلال به آيهء نبأ وارد شده و قابل جواب است اينكه : مرحله اوّل : اگر مفهوم آيهء نبأ بر حجيت خبر واحد عادل دلالت كند لازمه‌اش آنست كه بر حجيّت خبر سيّد مرتضى و اتباع او هم دلالت كند [ سيد و اتباعش حكايت اجماع نموده و بدين‌وسيله خبر داده‌اند از رأى معصوم مبنى بر عدم حجيت خبر واحد مطلقا ] بيان ملازمه : زيرا كه سيّد و اتباع او نيز عادلند و بتوسط اجماع خبر مىدهند از حكم امام ( ع ) پس اگر ساير خبرهاى عدول حجت است بايد اين خبر هم حجت باشد . مرحله دوم : و اگر مفهوم آيه خبر سيّد را شامل شود لازمه‌اش آنست كه همهء خبرهاى عدول نابود شده و از حجيّت ساقط شوند زيرا كه مقتضاى خبر سيّد چنين است و اين لازم باطل است و خود شماى مستدل هم به آن ملتزم نيستيد فالملزوم مثله پس شمول مفهوم آيه مرجحيت خبر عادل را نيز باطل است . جواب ما : مرحوم شيخ مىفرمايد : بطلان اين اشكال از واضحات است و چندين جواب داريم : 1 - سابقا در اوائل مبحث حجيت اجماع گفته آمد كه اجماع منقول خبر حدسى است « صغرى » و خبر حدسى مشمول ادلّه حجيت خبر واحد و در رأس آنها آيه نبأ نيست « كبرى » پس اجماع منقول مشمول مفهوم آيه نيست « نتيجه » و تفصيل اين صغرا و كبرا را سابقا آورديم . 2 - برفرض اينكه مفهوم آيه چنين خبرهائى را هم شامل باشد مىگوئيم : اگر سيد و اتباع او كه بعض العدول هستند از اجماع خبر داده‌اند